Prace powiązane z odprowadzaniem ścieków zaczynają się zwykle od określenia miejsc, w których będą znajdować się urządzenia sanitarne oraz którędy zostaną poprowadzone przewody. Dopiero w późniejszym czasie można oszacować, jakie elementy będą niezastąpione do zaprojektowania całego układu. W tym zakresie akcesoria kanalizacyjne pełnią różne funkcje.
Służą w głównej mierze do łączenia rur, wykonywania rozgałęzień, zmiany kierunku lub implementacji przewodów o innych średnicach. W praktyce nie wszystkie elementy można stosować zamiennie. Należy sprawdzić ich wymiary i użycie, oraz materiał, z którego zostały zrobione. Szczególnej sugestie wymagają miejsca, gdzie kilka przewodów łączy się w jeden stopień. Niewłaściwe rozmieszczenie takich połączeń może później utrudniać dostęp do instalacji. Z tego powodu przed rozpoczęciem montażu dobrze jest przemyśleć cały przebieg rur, zamiast dobierać kolejne części dopiero w trakcie prac.
Istotnym etapem jest wyznaczenie poziomów, w szczególności gdy przewody będą prowadzone w podłodze albo w gruncie. Budowa kanalizacji wymaga zachowania określonych parametrów przewodów, a ich położenie powinno odpowiadać przyjętemu projektowi i warunkom występującym na danym terenie. Przy kanalizacji zewnętrznej powinno się uwzględnić między innymi głębokość wykopu, rodzaj podłoża a także sposób stworzenia zasypki. Rury ułożone na nierównym podłożu mogą z w pewnych sytuacjach zmienić własne położenie, dlatego przygotowanie dna wykopu jest częścią prac, której nie warto traktować jako niewiele istotnego etapu. W sytuacji dłuższych odcinków znaczenie moraz sposobność stworzenia odpowiednich punktów kontrolnych. Przy zmianie trasy przewodu trzeba jednakże zwrócić uwagę na liczbę i rodzaj użytych kształtek. Właściwie każde kolano, rozgałęzienie czy redukcja wpływa na układ instalacji, dlatego ich rozmieszczenie powinno wynikać z rzeczywistych potrzeb, a nie tylko z wygody montażu.
Wewnątrz budynku uwagę zwraca się także na sposób prowadzenia przewodów w miejscach, gdzie w późniejszym czasie wynajdą się zabudowy, szafki lub inne elementy wyposażenia. Podczas wykonywania instalacji przestrzeń jest zazwyczaj łatwo dostępna, natomiast po zakończeniu remontu sytuacja zmienia się w pełni. Dostęp do połączenia znajdującego się pod posadzką może być bardzo ograniczony, identycznie jak do przewodu ukrytego za stałą zabudową. Dlatego już podczas montażu warto określić, które miejsca mogą wymagać późniejszej kontroli. W współzależności od układu stosuje się w tym celu elementy umożliwiające dostęp do przewodu, a ich położenie powinno pozwalać na rzeczywiste przeznaczenie. Częstym błędem jest pozostawienie punktu rewizyjnego w miejscu, do którego po wykonaniu wszystkich warstw nie ma praktycznego dojścia. Znaczenie ma również sposób łączenia poszczególnych części. Przy montażu należy zachować zgodność elementów i nie próbować kompensować różnic wymiarowych przypadkowymi rozwiązaniami.
Przed zakryciem przewodów przydaje się dokładna kontrola wykonanych prac. Widać wtedy, czy wszystkie połączenia zostały wykonane w zgodzie z założeniami, czy rury znajdują się na właściwym poziomie i czy zaplanowany przebieg instalacji został zachowany. W sytuacji kanalizacji prowadzonej pod ziemią jest to w szczególności istotne, ponieważ po zasypaniu wykopu późniejsza ocena ułożenia przewodów staje się znacznie trudniejsza. Analogicznie wygląda sytuacja przy instalacjach ukrytych w posadzce lub ścianach. Dokumentowanie przebiegu rur może w późniejszym czasie ułatwić prace remontowe, ponieważ daje możliwość ograniczyć przypadkowe ingerowanie w miejsca, w których znajdują się przewody. Przydatne jest również zachowanie informacji o użytych średnicach i miejscach rozgałęzień. Takie dane mają znaczenie wtedy, gdy po kilku latach trzeba przemienić fragment instalacji albo wyszukać miejsce występowania kłopotu. Prawidłowe rozmieszczenie rur i akcesoriów pozostaje zatem powiązane nie tylko i wyłącznie z samym montażem, lecz również z późniejszą możliwością rozpoznania konstrukcji całego układu.
Warto zobaczyć: klips długi do podłogówki.