W praktyce projektowania lekkich konstrukcji nośnych bardzo często zwraca się uwagę na powtarzalność elementów i łatwość ich łączenia. Dotyczy to zarówno łatwych ram, jak i bardziej rozbudowanych układów, gdzie istotne jest zachowanie stabilności przy jednoczesnym ograniczeniu masy. W takich realizacjach ważne staje się implementację materiału do warunków pracy, obciążeń a także środowiska, w którym konstrukcja będzie funkcjonować.
Różnice w podejściu do montażu wynikają zwykle nie z samego projektu, niemniej jednak z dostępnych elementów i sposobu ich wykorzystania w praktyce.
W wielu zastosowaniach ukazują się profile aluminiowe, które ze względu na swoją strukturę są stosunkowo proste w obróbce i łączeniu. W codziennej pracy zauważalne jest natomiast, że ich zachowanie pod obciążeniem nie za każdym razem jest identyczne w różnorakich warunkach, w szczególności przy dłuższych odcinkach bez dodatkowych wzmocnień. Aluminium ma tendencję do niedużych odkształceń, które mogą narastać przy nieprawidłowym rozłożeniu sił. Wpływ ma także temperatura otoczenia, ponieważ rozszerzalność cieplna tego materiału bywa zauważalna przy większych konstrukcjach. W praktyce znaczy to konieczność uwzględniania luzów montażowych a także dobrego rozmieszczenia punktów podparcia, co nie za każdym razem jest bezsporne na etapie planowania. Dodatkowo sposób łączenia elementów wymaga precyzji, ponieważ nawet niewielkie przesunięcia mogą wpływać na geometrię całej ramy.
Innym na prawdę często stosowanym rozwiązaniem są profile konstrukcyjne, które tworzą bardziej uporządkowane systemy modułowe. Ich cechą jedyną w swoim stylu jest sposobność budowania struktur o różnym stopniu złożoności bez konieczności stosowania trudnych metod obróbki. W praktyce daje możliwość to na szybkie tworzenie ram, stanowisk czy obudów, choć jednocześnie wymaga zwracania sugestie na sztywność połączeń. Przy większych obciążeniach kluczowe staje się odpowiednie dobranie przekrojów a także elementów łączących, ponieważ sama modułowość nie gwarantuje stabilności. Czasem w rzeczywistych ustaleniach użytkowania pojawiają się minimalne drgania albo ugięcia, które wynikają z tolerancji montażowych i sposobu rozłożenia sił. Tego typu profile konstrukcyjne są często wybierane tam, gdzie na prawdę ważna jest możliwość zmian układu bez konieczności ingerencji w całą strukturę.
W zwykłym użytkowaniu zarówno profile aluminiowe, jak i profile konstrukcyjne wymagają uwzględnienia czynników eksploatacyjnych, które nie zawsze są widoczne na etapie projektu. Trzeba brać pod uwagę nie tylko i wyłącznie obciążenia statyczne, niemniej jednak też dynamiczne zmiany sił, które mogą pojawiać się podczas pracy urządzeń albo użytkowania konstrukcji. Ważne jest również środowisko, w którym elementy są stosowane, ponieważ wilgoć, pył czy zmiany temperatury mogą wpływać na ich trwałość a także stabilność połączeń. W praktyce często obserwuje się, że drobne niedokładności montażowe z w pewnych sytuacjach kumulują się i prowadzą do konieczności korekt.
Dodatkowym aspektem jest konserwacja a także okresowa kontrola stanu połączeń. Nawet w systemach uznawanych za ustabilizowane mogą pojawiać się poluzowania albo mikroruchy wynikające z pracy materiału. W takich sytuacjach istotne jest reagowanie na wczesne oznaki modyfikacji, zanim wpłyną one na geometrię całej konstrukcji. Wybór dobrego rozwiązania konstrukcyjnego nie sprowadza się więc wyłącznie do parametrów technicznych, ale obejmuje również przewidywanie sposobu zachowania materiału w dłuższym okresie użytkowania oraz jego reakcji na zmienne warunki pracy.
Zobacz: konstrukcja z profili aluminiowych.